Δεν ήταν και λίγοι αυτοί που μαζεύτηκαν το βράδυ της Πέμπτης στο BIOS για να δουν τη συναυλία του Venetian Snares. Ενός τύπου, γνωστού στο σινάφι της πειραματικής noise ηλεκτρονικής, όπου και έχει καταχωρηθεί στις συνομοταξίες glitchcore και breakcore (ας μου εξηγήσει κάποιος!). H μουσική ήταν μια επέλαση πολύπλοκων, εξοντωντικών, σε βαθμό κακοφωνίας beat, με κάποιες ιδιοφυείς εκλάμψεις αλλά και πολύ "πειραματικοφανή" ευκολία. Ο κόσμος πάντως φαινόταν να το διασκεδάζει....

Ποιο ήταν το λάθος; Η μόνη σχέση που είχε αυτή η βραδιά με συναυλία ήταν η live παρουσία του καλλιτέχνη! Κατά τα λοιπά δεν διέφερε σε τίποτα απολύτως από ένα κοινό DJ set. Ακούσαμε τα CD που διάλεξε ο Aaron Funk, τον είδαμε να παίζει με μερικά κουμπιά εφέ στην κονσόλα και αυτά... Εγγενές αυτό το πρόβλημα στην ηλεκτρονική μουσική. Και είναι ίσως ο βασικότερος λόγος για τον οποίο η μουσική αυτή δεν έφτασε ποτέ τη μαζική επιρροή που είχε π.χ. η κλασική "ροκ"...